21 - اگر شكم هر روز كار نمىكند يا يبوست و خشكى مزاج داريد آن را بر طرف سازيد . 22 - به اشيايى كه به سرعت مىچرخند يا به سرعت از جلوى چشم عبور مىكنند نگاه نكنيد . اعمالى كه براى سلامت چشم مفيد است 1 - هرچند روز يك‌بار صورت را در آب صاف و پاك فرو بريد و چشم را در آن باز نگهداريد . 2 - گاهى سرمه و توتيا را با آب باديان و آب مرزنجوش مخلوط كنيد و در چشم بكشيد . 3 - به علت اينكه چشم از اعضاى مرطوب است و اكثرا رطوبت و سردى باعث ضعف آن مىشود ، لذا بايستى گاهى از سرمه‌ى خشك و جلادهنده‌ى چشم استفاده كرد تا چشم سالم بماند . 4 - در هر ماه دو تا سه مرتبه چشم را با آب حضض بشوييد . 5 - رعايت حفظ محيط چشم ، يعنى مزاج چشم را به حالت طبيعى نگهداشتن . براى اين كار اگر مزاج چشم خشك باشد گاهى روغن بادام شيرين يا روغن بنفشه يا روغن بنفشه بادام يا روغن كدو در بينى بچكانيد . همچنين مىتوانيد در چشم سرمه مناسب نيز به كار بريد . اگر مزاج چشم گرم باشد اول بايد آن را با گلاب يا آب گشنيز يا با آب آمله بشوييد ، سپس سرمه مناسب به كار بريد . اگر مزاج چشم تر باشد با آب سماق و گلاب چشم را بشوييد و سرمه مناسب استفاده كنيد . 6 - شبها هنگام خوابيدن داخل بينى را با آب سرد بشوييد . 7 - براى زياد شدن قوه‌ى بينايى مدتى پىدرپى هر روز يك گرم آمله‌ى كوبيده را در يك قاشق عسل مخلوط كرده و بخوريد . 8 - گاهى چشم‌ها را با آب جوشانده‌ى گل گندم بشوييد . بيمارىهاى چشم براى رفع ناراحتىهاى چشم آلو را بر چشم بكشيد . * رب غوره را بخشكانيد و با آن سرمه تهيه كنيد و به چشم بكشيد . * يك تكه آهن تميز را در آتش سرخ كنيد بعد در ظرف شير بيندازيد آنگاه شير دلمه خواهد شد سپس آن را بر پشت چشم ضماد كنيد . تنبلى چشم يكى از علل شايع نابينايى يا كم‌بينايى يك چشم و گاهى اوقات هر دو چشم تنبلى آنها مىباشد . بايد دانست اين عارضه بسيار مهم غالبا در زمان كودكى قابل درمان و قابل پيشگيرى است . اما با بالا رفتن سن امكان درمان و بازگشت سلامتى براى بينايى تقريبا غير ممكن خواهد بود . چشم مبتلا به عارضه‌ى تنبلى ، از نظر ظاهر طبيعى است ولى فاقد ديد كامل بوده و گاهى اوقات به كلى فاقد ديد ( نابينا ) مىباشد . در اين‌گونه شرايط ، وضعيت ديد و بينايى به وسيله‌ى هيچ نوع عينكى بهبود نمىيابد ، درحالىكه درمان و جلوگيرى از وقوع اين عارضه در زمان كودكى به خوبى امكان‌پذير خواهد بود . به‌طور طبيعى قدرت بينايى در نوزادان و در آغاز زندگى بسيار كم است ولى به تدريج تا سن 2 تا 3 سالگى با فعاليت چشم‌ها به تكامل خود يعنى به بيست بيستم يا ده دهم مىرسند . هر عامل و علتى كه از فعاليت و كار چشم‌ها جلوگيرى كند مىتواند باعث تنبلى و سلب توانايى آنها در ديدن براى هميشه شود . به عبارت ديگر چشم نيز مانند هر عضو ديگرى از بدن بايد مرتبا كار و فعاليت انجام دهد تا از نظر بينايى قوى شود و بتواند به حد طبيعى برسد .